Muggen

Vaak voorkomende muggen in Nederland

Er zijn een aantal muggen die ons op regelmatige basis irriteren of schrik aanjagen en enkele nieuw opkomende muggen die voorlopig nog geen gevaar vormen, maar waarvoor waakzaamheid geboden wordt. Lees hier meer informatie over de verschillende soorten muggen die frequent voorkomen in Nederland.

Neem contact op met ons

Aziatische tijgermuggen (Stegomyia albopicta)

Deze mug komt pas sinds kort voor in Zuid/Centraal-Europa, ze is meegereisd met internationaal transport vanuit Zuidoost-Azië, waar ze een inheemse muggensoort is, en kan zich uitstekend aanpassen aan haar nieuwe omgeving.

 

 

De Aziatische tijgermug is ongeveer 5 mm groot, kleiner dan een gewone steekmug. Hij heeft een contrasterend zwart-wit strepenpatroon dat doorloopt op de poten en monddelen. Karakteristiek is ook de witte lengtestreep op de rug. Hij verspreidt tropische infectieziekten zoals gele koorts, dengue (of knokkelkoorts) of chikungunya. Op dit moment hoeft er nog geen paniek te zijn want ze vormen nog geen groot gevaar voor de volksgezondheid.

Dansmuggen

De dansmuggen, of ook wel de vedermuggen genoemd, komen over de hele wereld voor en zijn volledig ongevaarlijk. Ze zijn makkelijk van de meest voorkomende mug (steekmug) te onderscheiden door hun grotere en wittere vleugels die als een afdakje op hun rug gevouwen worden in rust. De dansmuggen wordt ong. 10mm lang en hebben een lichtbruin tot groen lichaam.

Ze hebben de naam veermuggen te danken aan de 2 borstelachtige 'veren' op hun kop, het mannetje kan hiermee feromonen van vrouwtjes waarnemen. De naam dansmug verkregen ze  door hun dansende vliegbeweging. U kunt deze muggen vaak terugvinden in grote groepen rond water. In het water leggen ze hun eitjes, die uitgroeien tot rode larven en leven van het plantaardig afval in de sloten of meren.

Kriebelmuggen

Dit zijn muggen nauw verwant aan de dansmuggen. In Nederland komen een 17-tal verschillende soorten kriebelmuggen voor. Het zijn kleine mugjes, 1-5mm groot met zwarte, grijze tot oranjerode kleur met korte pootjes en antennes.

De kriebelmuggen hebben ook een zuigsnuit en een steek van de kriebelmug kan enkele dagen pijnlijke jeuk en zwelling opleveren.

Langpootmuggen (Tipulidae)

Langpootmuggen worden relatief groot in vergelijking met hun soortgenoten. Hun naam komt voort uit het feit dat ze erg lange, fijne poten hebben, een fijn lichaam en grote vleugels. Het is eerder een onopvallend uiterlijk om geen aandacht van vijanden te trekken. Het zijn onschuldige dieren, maar hun larven of emelten die tussen de graswortels opgroeien kunnen wel schade aan uw omgeving toebrengen (bv. kale plekken in gazon)

Ze zijn vooral actief 's avonds en 's nachts, overdag vertoeven ze vooral op planten. Eten doen ze niet echt behalve wat nectar. Hun kaken zijn namelijk gereduceerd. Ze verblijven op planten om daar hun potentiële partners te ontmoeten en te paren, want een volwassen langpootmug leeft maar enkele dagen. Hun extra lange poten kunnen ze afstoten wanneer ze verwikkeld raken in een strijd met de vijand (autotomie). Deze groeien nooit meer aan.

Emelten (larven) komen zowel in het voor- als najaar voor, overdag verbergen ze zich ondergronds en 's nachts komen ze te voorschijn om zich te voeden met de groene delen van planten. Jonge planten sterven zo af. In de tuinbouw zijn deze vliegende insecten dus allerminst geliefd. 

Motmuggen (Psychodidae)

Motmuggen lijken niet op traditionele muggen door hun 'pluizige' uiterlijk. De motmugjes worden ook wel eens rioolvliegjes genoemd, omdat ze leven in riolering, toiletten, badkamers, etc. Ze verkiezen vochtige omgevingen waar ze leven van de weggespoelde restjes voedsel of afval in de afvoer- of waterputjes. Omdat motmugjes zo'n vaak voorkomend soort ongedierte zijn binnenshuis, worden ze apart besproken. U kunt hier meer informatie terugvinden.

Steekmuggen (Culicidae) of muskieten

Steekmuggen zijn die irritante muggen die ons 's nachts lastigvallen om zich te voeden met ons bloed. Sommige soorten uit deze muggenfamilie worden wel muskieten genoemd. De vrouwelijke muggen zuigen ons bloed met hun monddelen, wanneer ze voedsel nodig hebben voor hun eitjes. Ons bloed bevat namelijk de nodige eiwitten voor de ontwikkeling van hun eitjes. Mannetjes leven van nectar. 

Een steekmug is het best te onderscheiden van de andere soorten door zijn lange zuigsnuit, die ongeveer half zo lang als zijn lijf is. Dit zijn in feite de kaken en lippen die geëvolueerd zijn naar een 'stekend apparaat'.

In tropische landen leven heel wat verschillende soorten steekmuggen die infectieziekten overbrengen zoals malaria, dengue, gele koorts, etc.
Ook op dieren kunnen die ziekten overgebracht worden, bv. blauwtong bij vee. Er leven een dertigtal inheemse steekmuggen in Nederland, deze zijn ongevaarlijk.

Vrouwelijke steekmuggen vinden ons makkelijk terug in het donker door middel van onze lichaamswarmte en de CO² die wij uitademen.
De mug steekt en zuigt bloed, vervolgens gebruikt ze haar speeksel om het bloeden te stollen. De jeuk en bult worden veroorzaakt door de reactie van ons lichaam op dit speeksel.

Wij gebruiken cookies voor een optimale gebruiksvriendelijkheid.